01-06-07 Wereldraad van Kerken en Britten vallen Israël aan

Burgerdoelen van Israël bewust bestookt door Hamas
De moordaanslagen door de terroristische organisatie Hamas gaan gewoon door. Israël is daardoor genoodzaakt harder op te treden om haar burgers te beschermen. Elke raketaanval wordt ondertekend door Hamas. Juist wanneer een moordpoging slaagt en er weer een dode valt door deze Kassamraketten is het Hamas die de verantwoordelijkheid voor de moord opeist. Let goed op: het gaat om burgerdoelen binnen Israël die bewust worden bestookt.
 

Balfourverklaring democratische beslissing
Israël heeft het gebied wettelijk verkregen in 1948. Van het indertijd beloofde en officieel toegezegde gebied zoals vastgelegd is in de Balfourverklaring, is veel afgesnoeid. Vijandelijke staten hebben het bestaan van Israël voortdurend bestreden door oorlog te voeren en hebben zich op die manier verzet tegen de democratisch tot stand gekomen Balfourverklaring. Joodse immigratie werd verhinderd door de laffe Britten, die graag vrienden wilden blijven met de Arabieren. Deze verhindering ging lijnrecht in tegen de Balfourverklaring, evenals het in tweeën splitsen van de Joodse staat in 1937 door de Britten. Deze splitsing werd destijds door de Arabische leiders afgewezen. Zij kozen toen, evenals nu, voor oorlog door het plegen van terroristische aanslagen. Arabische vluchtelingen ontstonden toen hun leiders hen buiten het Israëlische gebied lokten door te beloven dat ze zouden kunnen terugkeren, zodra zij de Joden hadden uitgeroeid. Die genocide is deze Arabische leiders niet gelukt; daarna hebben zij de Arabische vluchtelingen aan hun lot overgelaten om een extra middel te hebben tot anti-Israëlische propaganda en een extra excuus voor het uitvoeren van terroristische aanvallen.
 

Brits antisemitisme
De Britten hebben zich antisemitisch opgesteld, daarin de traditie volgend van koning Richard I (1189) die Engeland regeerde in de tijd van de kruistochten. Joden die na de Tweede Wereldoorlog naar Israël wilden reizen op boten werden niet alleen tegengehouden, maar ook werden de boten aangevallen en kapotgeschoten door het leger. Dat schoot op deze ongewapende vluchtelingen, die daardoor werden gedood of stierven door verdrinking. Op 30 mei heeft de Britse Unie van Universiteiten en Colleges (UCU) de onzalige beslissing genomen om Israël academisch te boycotten vanwege de manier waarop Israël zich verdedigt tegen de moordaanslagen op burgers door middel van Kassamraketten. Britse professoren mogen niet meer samenwerken met Israëlische instituten. Ook wordt druk uitgeoefend om te zorgen dat er geen geld voor belangrijk wetenschappelijk onderzoek vanuit Europa naar Israël zal gaan.
 

Jeruzalem hoort bij de democratische beslissing
Dit alles heeft plaatsgevonden voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog. De wereld wist dat Israël een gewild doelwit was van Hitler-Duitsland en van bepaalde Arabische leiders. Een van deze leiders, indertijd de Groot-Moefti van Jeruzalem, was Mohammed Amin al-Husseini die familie was van Arafat. Al-Husseini heeft met Hitler overlegd hoe ze de Joden konden uitroeien. Desondanks werd Israël het toevluchtsoord voor alle Joden die de Tweede Wereldoorlog hadden overleefd. Dit toevluchtsoord was ons door de Volkenbond, later de Verenigde Naties geheten, officieel gegeven. Het heeft tot 1967 geduurd, voordat ook de hoofdstad van Israël, Jeruzalem, in handen kwam van de rechtmatige eigenaars. Tot dan toe had Jordanië het oostelijke deel bezet gehouden.
 
Wereldraad van Kerken valt Israël aan
De kerken zouden, met als hun grote leider de Wereldraad van Kerken, hiertegen moeten protesteren. Hoe kan het zo zijn dat de Wereldraad van Kerken deze zaken echter omdraait en het slachtoffer, Israël, vals beschuldigt van bezetting van gebied dat rechtmatig bezit is van Israël? Hoe is het mogelijk dat deze Wereldraad heeft opgeroepen tot een internationale week van bezinning op “veertig jaar bezetting” met de boodschap: “Stop veertig jaar illegale bezetting; onderhandel over een rechtvaardige vrede”? Een speciale werkgroep in Nederland nodigt organisaties uit om op 8 juni aanstaande in Utrecht workshops te geven over wat zij noemen de bezetting door Israël. De werkgroep beweert dat de oplossing van het Israëlisch-Palestijnse conflict “gebaseerd moet zijn op rechtvaardigheid, gelijkheid en vrijheid”. Daarbij gaan zij ervan uit dat Israël de schuldige is. Ik begrijp dat zij vanwege hun gekleurde standpunt de factor eerlijkheid niet noemen in het rijtje van factoren die leiden tot de oplossing van dit conflict. Men wil luisteren naar Palestijnse stemmen, maar zal Israëlische slachtoffers die de terreur van Hamas en Fatach (de partij van Arafat) kennen, niet aan het woord laten. Moorden die gepleegd zijn door militante Palestijnen in de afgelopen 60 jaar zullen worden goedgepraat als te zijn verdiend door het beweerde “slechte gedrag van Israël”.

 
Bid voor de vrede van Jeruzalem
De werkgroep gebruikt het Arabische woord Naqba (“ramp”), waarmee de vijanden van Israël de stichting van de staat Israël aanduiden en zegt: “Het is de bedoeling dat deze studiemiddag ook een voorbeeld zal zijn hoe men deze onderwerpen aan de orde te stellen [fout Nederlands, Red.] in plaatselijke gemeenten en parochies onderweg naar 60 jaar Naqba (2008).” De Christenen in Nederland dienen zich bewust te zijn van wat er gaande is en hoe Israël opnieuw dreigt te worden vermorzeld bij, wat door vijanden van Israël werd en wordt genoemd, “de oplossing van het Joodse probleem”. Laat van u horen, stuur zoveel mogelijk ingezonden brieven naar alle soorten kranten en tijdschriften. En naar uw kerk of gemeente. Bid voor de vrede van Jeruzalem.