27-06-2007 Gun de Palestijnen leven

Israëls cultuur gericht op leven
Israël heeft een eeuwenlange cultuur van leven, orde, blijheid en verzorging van zichzelf en anderen. De omringende landen richten zich, vreemd genoeg, ten diepste op de dood. Toen Israël in 1973 werd aangevallen, was haar leger aan het vasten: het was Grote Verzoendag. Israël richt zich dan op het heden en houdt geestelijke schoonmaak. Tegelijkertijd richt het zich op de toekomst en streeft naar eeuwig leven. 
 
Aanvallen vanuit het zuiden en het noorden
Indertijd trok Sadat, opvolger van Nasser, het Suezkanaal over en viel Israël vanuit het zuiden aan. Met het doel om te moorden. Vanuit het noorden werd het Israëlische leger (IDF), verzwakt door het vasten op deze Grote Verzoendag, aangevallen door Syrië, met het doel om Israël te vernietigen. Israël trok Egypte binnen, waardoor Egypte op het punt stond om de oorlog te verliezen. Om dat te voorkomen heeft Rusland de VN een staakt-het-vuren laten afkondigen. Israël wist haar leven te bewaren en zorg te dragen voor haar inwoners. President Begin tekende toen een vredesverdrag met Sadat, wat Egypte een Arabische boycot opleverde; tegen vrede zijn is tegen het leven zijn. Dit vredesverdrag kostte Sadat zijn leven: hij werd vermoord door vijanden van het leven.
 
Palestijnse cultuur gericht op dood
De huidige Fatach en Hamas organisaties richten zich eveneens op dood. Martelaar zijn is een middel van mensen die dat middel haten, maar een hoger ideaal voor ogen hebben. Israël kent martelaren, zoals de Joodse helden die zich van het leven beroofden, toen ze Massada niet langer konden verdedigen. In Palestijnse bladen kunnen we echter lezen hoe moeders trots zijn op hun kinderen en hen er nog even extra netjes uit laten zien, wanneer deze kinderen zich even later opblazen, met het doel anderen te vermoorden, uit haat tegen de Joodse legitieme en door de Verenigde Naties indertijd goedgekeurde (Resolutie 181) staat Israël. Dat de cultuur van dit volk gericht is op dood, is niet bevorderlijk voor henzelf. Het Palestijnse volk wordt onderdrukt door zijn leiders, indertijd bedrogen toen het werd beloofd een land voor zichzelf te krijgen, als het eerst maar even wilde vertrekken uit Israël.
 
Vluchtelingenprobleem
Het bedrog van deze leiders bestond hieruit, dat zij vóór de Onafhankelijkheidsoorlog in 1948 tegen de Israëlisch-Palestijnse bevolking hadden gezegd het land te ontvluchten, zodat het “Judenrein” kon worden gemaakt. De gevechten voegden daar vele Palestijnse vluchtelingen aan toe, een totaal van 800.000. Ongeveer even zoveel Joodse vluchtelingen waren gedwongen de Arabische landen te verlaten, waarbij ze hun bezittingen moesten achterlaten.
 
Verraden
Na deze oorlog hadden de Joodse vluchtelingen een land, waar ze heen konden; dat was de zorg van Israël. De Palestijnse vluchtelingen waren echter verraden door hun leiders: ze kregen bij hen geen onderdak en waren gedwongen om in kampen te leven, ook wanneer Israël hun plaatselijke leiders voorstellen deed tot eigen bezit. Ook de olieopbrengsten werden en worden niet voor het edele doel van de opheffing van kampen gebruikt. Dat zou een teken van zorg, orde en leven zijn.
 
Israëls geduld beloond
Nog nooit kreeg een volk na 2000 jaar ballingschap zijn land weer terug, maar Israël kreeg haar land terug, door resolutie 181 van de Verenigde Naties. Op 14 mei 1948 riep David Ben-Gurion de Staat Israël uit. Een dag later vielen ongeveer 30.000 strijders uit zeven Arabische landen de nieuwe staat aan. Israël zette eenzelfde aantal strijders in, waaronder vluchtelingen die nog maar net waren aangekomen, sommigen vers uit een vernietigingskamp. Vijf vijandelijke landen waren bij deze haatstrijd betrokken: Jordanië, Egypte, Syrië, Libanon en Irak. Ook waren Duitse instructeurs betrokken bij deze oorlog tegen Israël, die de Onafhankelijkheidsoorlog zou worden genoemd. Door de ban op import van wapens door de Britten waren de Arabieren, die wel moderne wapens hadden, veel beter bewapend. Israël had bijna geen artillerie en pantservoertuigen. De IDF vocht met Molotov Cocktails om het leven van haar inwoners te beschermen, tegen tanks, gestuurd door leiders die uit waren op dood en verderf en die democratie aan hun laars lapten.
 
Oost-Jeruzalem altijd van Israël geweest
Het Arabische legioen veroverde de Joodse Wijk van de Oude Stad. De bevolking werd weggevoerd, synagogen werden verwoest en grafstenen van de Olijfberg werden gebruikt door de Jordaniërs om toiletten mee te bouwen. Abdullah, de toenmalige koning van Jordanië, lijfde de Oude Stad in en nam wat toen de West Bank genoemd ging worden (Judea en Samaria) in om die bij zijn koninkrijk te voegen. Dit ging allemaal lijnrecht in tegen besluiten van de Verenigde Naties. Zo ontstond, door dit vernietigingsbeleid van de vijanden van Israël, volkomen onwettig het oostelijk deel van Jeruzalem.
 
Gun de Palestijnen leven
We mogen hopen en bidden dat de doodcultuur van de arme Palestijnse bevolking zal worden verworpen en dat ook zij de cultuur van leven, orde, blijheid en verzorging van zichzelf en anderen zullen leren kennen en er naar gaan leven. Het is ze van harte gegund.