Heerlijk Loofhuttenfeest toegewenst!

De jaarlijkse feestencyclus loopt ten einde met het aanbreken het zevende van de moadiem: het Loofhuttenfeest. Het jaar 5768 is inmiddels begonnen. De leescyclus van de Tora begint opnieuw bij het einde van dit zevende feest, op Simchat Tora (Vreugde over de Tora). Beginnen onze feesten met Pesach – het herdenken van de uittocht uit Egypte -, ze eindigen met het uitzicht op onze bevrijding en op de herstelde toelating tot Gan Eden (paradijs). En het feit dat we deze cyclus opnieuw een jaar zullen doorlopen herinnert ons eraan dat we ons aan het voorbereiden zijn op ons verblijf in Gan Eden. Het is nog niet zover; megillat Kohellet herinnert ons daaraan.
 
Onze loofhutten zijn klaar voor gebruik. Onze loelaviem wachten om vrolijk te worden gezwaaid. Alles volgens de instructies van de reisgids die Tora heet. De loofhut ademt de sfeer van nieuwe hoop, nadat we uit Egypte konden wegvluchten en we in Soekot in hutten moesten wonen. De loofhut heeft het bladerdak dat ooit de bomen langs de Tempelrivier (lees de profeet Ezechiël) zal tooien. En als we stil luisteren horen we de stem van de Eeuwige die Adam roept.
 
Loofhuttenfeest is de afsluiting van het proces van herstel, dat we als Adam-in-de-struiken doorlopen. Nog worstelen we met vertrouwen. Nog steeds zijn we niet gehoorzaam aan de Eeuwige. Voortdurend offeren we relaties op aan ons egoïstische eigenbelang. Harder dan ooit hebben we de bevrijding nodig die de Messias gaat geven. Nog steeds laten we ons misleiden door vermomde slangen die ons naar de mond praten om hun eigen programma’s doorgang te laten vinden, maar we werken er hard aan om ons te laten roepen door de Eeuwige, weg uit de onderduikstruiken en terug in de Tuin van het eeuwige Leven. Veel plezier in en om de loofhut! jna ,ufux dj