Jom alef d’Soekot

Het laatste feest van de zeven hoofdfeesten is aangebroken, het Loofhuttenfeest. De reden: Opdat jullie nageslacht zal weten dat Ik de kinderen van Israël in hutten heb laten wonen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde. Ik ben de Eeuwige, jullie Gd (Lev.23:43). Wat met Pesach (Joodse Paasfeest) begint als de herinnering aan de uittocht uit Egypte, wordt voortgezet met dit laatste feest. Het is blijkbaar erg belangrijk dat Israël beseft dat het Egypte moest verlaten om in het beloofde land te komen. Zo is het ook met ons. We willen dolgraag alle beloften van de Eeuwige opstrijken, maar moeten beseffen dat we dan eerst het oude definitief achter ons moeten laten.
Nu geldt dit feest voor allen die in Israël geboren zijn. Een probleem? Psalm 87 helpt u bij het antwoord: Ja, van Sion wordt gezegd: Ieder van hen is in haar geboren, Hij, de Allerhoogste, bevestigt haar. De Eeuwige telt bij het opschrijven van de volken: deze is daar geboren. Sela. En zij zingen bij reidans: Al mijn bronnen zijn in u! (Ps.87:5-7). Wie waarachtig wedergeboren is, is geboren in Sion. Sela, wat zoveel zeggen wil als: let hier goed op.
Het is dit feest dat die volken zullen vieren die over zijn gebleven na de grote verdrukking, waarover we lezen in het veertiende hoofdstuk van Zacharia. Ze zullen de andere ook vieren, maar daarvoor niet noodzakelijkerwijs naar Jeruzalem hoeven komen. Het is nog niet de grote verdrukking met hoofdletters. Want Zacharia spreekt over een plaag die op de mensen, in het bijzonder de Egyptenaren, zal vallen die niet het Loofhuttenfeest willen vieren. Het Loofhuttenfeest kijkt terug naar de uittocht uit Egypte, toen we in loofhutten woonden.
Opvallend is dat de tempelbeek, die ooit uit de nieuwe Tempel in Jeruzalem zal stromen, wanneer die er als enig heiligdom staat, dat die tempelbeek oevers heeft waar vruchtbomen groeien en bloeien en vrucht dragen. Ezechiël schrijft erover: Langs de beek zullen op haar oevers aan weerszijden allerlei vruchtbomen opschieten, waarvan de bladeren niet zullen verwelken en de vruchten niet opraken. Elke maand zullen zij vrucht dragen, omdat hun water uit het heiligdom komt. Hun vruchten zullen tot voedsel zijn en hun bladeren tot geneesmiddel (Ez.47:12). En ook daar wil de Eeuwige onze blik op vestigen met dit feest, op deze heerlijke toekomst naast het bevrijdende verleden. En uiteindelijk zullen de volken ook een plaats krijgen in Israël. Maar dan niet door kruisvaarderstechnieken en overvallen. Maar door in de rij te staan bij het loket van de Naturalisatie- en Immigratiedienst van Israël, om vervolgens een stukje land te verkrijgen (zie Ez.47:21-23).