Sara een voorbeeld voor ons

Sara overlijdt in deze parasjat hasjawoe’a. Het respect dat haar echtgenoot laat zien is ontroerend en een voorbeeld voor ons.
 
De situatie van de Akedat Itschak, Sara’s zoon, moet haar teveel zijn geworden. Zowel Awraham als Sara waren ervan overtuigd dat hun zoon zou overlijden. De Almachtige had opdracht gegeven om hun zoon te presenteren als een opgaand offer. Zij hadden dat uitgelegd als een vuuroffer. Ze waren geïnspireerd door de omringende volken die aan crematie deden. Crematie zo dachten de uitvinders daarvan, bevrijdt de ziel van het lichaam, zodat die weer een nieuw lichaam kan opzoeken. Migratie van de ziel. De uitleg dat Itschak gecremeerd moest worden zou hun zoon bijna het leven kosten.
Zowel Awraham als Itschak hebben getoond dat ze bereid waren om alles op te geven in hun dienst aan de Eeuwige: Awraham zijn beloofde zoon en Itschak, die 37 jaar was toen dit plaatsvond, zelfs zijn eigen leven.
 
Sara was een schoonheid, die toen ze 100 jaar oud was zo mooi was als toen ze 20 was en toen ze 20 was eruit zag alsof ze 7 jaar oud was. Dit is de reden waarom de parasjat hasjawoe’a begint met de woorden: Sara’s leven was honderd jaar, 20 jaar en zeven jaren.
Haar treurende man koopt dan M’arat Hamachpela, de Grot van Machpela, nu in Chevron. Hij koopt de grot, ofschoon de vorige eigenaars deze aan hem willen geven. Dit toont aan hoe belangrijk het is om moeite, tijd en geld te besteden voor de Eeuwige en voor onze geliefden.

Machpela betekent: “dubbel”. Misschien had de grot twee aan elkaar verbonden kamers. Misschien vanwege het feit dat bijna alle echtparen van onze aartsvaders en aartsmoeders daar zijn begraven, behalve Rachel. Ik denk dat het ook “dubbel” wordt genoemd, omdat Sara de eerste van Israël is die laat zien dat het volk van de Eeuwige zijn beloning niet alleen in dit leven heeft, in olam hazeh – deze wereld -, maar ook in olam haba – de wereld die komt.

Beproefd als Sara is geweest, ze kon haar hele leven geen kinderen krijgen, is zij gezegend geweest met een zoon, op een leeftijd die ondubbelzinnig bewees dat het de Eeuwige was die deze bovennatuurlijke kracht gaf. Deze zoon, die ze moest opgeven zoals Hanna, de moeder van onze profeet Samuel, had gedaan. En ofschoon dit allemaal veel voor haar moet zijn geweest heeft ze de kracht van de Eeuwige ontvangen om er doorheen te kunnen gaan. Wij kunnen niet genoeg de betekenis en het belang waarderen van haar leven.